Fotoğraf Tarihi

Fotoğraf tarihi sana çok fazla isim ve tarih ezberletmek istiyormuş gibi gelebilir ama aslında bu tamamen bir 'görüntüyü hapsetme' yarışıdır. Kafanda şöyle canlandır: Düşün ki elinde bir sihirli kutu var (Camera Obscura), dışarıdaki manzarayı içeri alıyorsun ama kutuyu açtığın an görüntü uçup gidiyor. İşte ilk kahramanımız Niépce, 'Ben bu görüntüyü asfalttan bir yapıştırıcıyla zapt edeceğim' diyor ve ilk kalıcı resmi çekiyor (Heliografi). Sonra Daguerre çıkageliyor, 'Asfaltla uğraşamam, ben metal plakaya gümüş sürerim, ayna gibi net tek bir fotoğraf çıkarırım' diyor (Dagerreyotipi). Ama bu yöntemin büyük bir kusuru var: Çoğaltılamıyor! İşte Talbot da devreye girip 'Önce negatif üretelim, sonra istediğimiz kadar çoğaltalım' diyerek günümüz fotoğrafçılığının temelini atıyor. Sınav Tuzağı Kodlaması: 'Daguer-re-yo-ti-pi' kelimesindeki 'TEK' hecesi sana bu fotoğrafların 'tek kopya' olduğunu ve çoğaltılamadığını hatırlatsın! Talbot ise 'T' harfinden akılda kalsın: 'Tekrar çoğaltılabilir' (Negatif).

Günümüzde akıllı telefonlarımızla çektiğimiz fotoğrafları anında sosyal medyada paylaşabiliyoruz. Ancak bu lüksün arkasında, 1839 yılında Louis Daguerre'in Paris'te Dagerreyotipi yöntemini duyurmasıyla başlayan süreç yatar. Bir reklam ajansında kameraman veya fotoğrafçı olarak çalışan bir profesyonel, arşiv taraması yaparken veya tarihi dokuyu koruma projelerinde bu ilk analog süreçlerin (örneğin negatif-pozitif mantığının) dijital sensörlerin temellerini nasıl oluşturduğunu bilmek zorundadır.